خدمات الکترونیکی

قوانین به‌کارگیری اعضای پژوهشگر

- متقاضیان فعالیت به عنوان پژوهشگر باید علاوه بر شرایط عمومی مندرج در ماده ۴ آئین نامه استخدامی اعضای غیر هیئت علمی (کارمندان) دارای مدرک کارشناسی ارشد یا دکترای تخصصی و یا تخصص و یا فوق تخصص بالینی در رشته‌های مرتبط با موضوع و حیطه فعالیت‌های پژوهشی ذیربط، از یکی از دانشگاه‌های سطح یک کشور یا یکی از دانشگاه‌های معتبر بین‌المللی خارجی مورد تأیید هیأت رئیسه دانشگاه باشند.

- کسب پذیرش از یک نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران که دارای طرح پژوهشی کاربردی مصوب بوده و دارای اعتبار ویژه پژوهشی (به مقدار کافی) باشد.

- متقاضیان فعالیت به عنوان پژوهشگر نباید در سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی تعهد خدمت داشته باشند.

- متقاضیان فعالیت به عنوان پژوهشگر نباید در سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی اشتغال داشته باشند.

- در صورتی که فرد در سازمان دیگری مشغول به کار باشد باید مراتب را در زمان انعقاد قرارداد به دانشگاه اعلام نموده و موافقت کتبی سازمان خود برای فعالیت پژوهشی در دانشگاه تهران دریافت و نامه موافقت را به دانشگاه تهران تحویل نماید

- متقاضیان فعالیت به عنوان پژوهشگر نباید با عضو هیئت علمی مجری طرح و یا مدیران واحد به کار گیرنده نسبت خانوادگی درجه یک و ۲ داشته باشند.

- متقاضیان فعالیت به عنوان پژوهشگر اقرار می‌کند مشمول اصل ۱۴۱ قانون اساسی و قانون منع مداخله کارکنان دولت در معادلات دولتی مصوب سال ۱۳۳۷ نیست.

«شرح وظایف پژوهشگر»

  1. پژوهشگر موظف است طی دوره مذکور با نظارت و هماهنگی پذیرش‌دهنده به طور تمام‌وقت یا پاره وقت مطابق بند ۱۰ از ماده ۵ فرم شماره ۲ به امور پژوهشی اهتمام ورزد.
  2. پژوهشگر از نظر حقوقی متعهد می‌شود که در انتشار نتایج علمی، مقالات، کتب، ثبت اختراعات و سایر دستاوردهای علمی و فناوری، مالکیت مادی و معنوی دانشگاه را محفوظ داشته و امور فوق را با نظر پذیرش‌دهنده به انجام برساند.
  3. چنانچه عملکرد پژوهشگر مورد تأیید استاد پذیرش‌دهنده و معاونت پژوهشی قرار نگیرد، دانشگاه در مدت ۱۵ روز از تاریخ عدم تأیید می‌تواند قرارداد همکاری را فسخ نماید.
  4. طرفین در صورت عدم تمایل به ادامه همکاری لازم است حداقل یک ماه قبل به صورت مکتوب به طرف تعامل و واحدهای مرتبط دانشگاه اعلام نمایند.
  5. در صورتیکه پژوهشگر بدون اعلام قبلی از انجام امور محوله استنکاف نماید، لازم است هزینه‌های ناشی از عدم انجام تعهدات را به دانشگاه مسترد نماید.
  6. در صورتیکه پژوهشگر به هر صورت موجب ایجاد خسارت به اموال دانشگاه بشود ملزم است به تشخیص دانشگاه هزینه‌های برآورد شده را به دانشگاه بپردازد.